Informacje o pracowni

„Cała humanistyczna przestrzeń więdnie i marnieje, jeżeli nie ożywia jej dążenie od form zastanych do form nowych (…)”.  Czesław Miłosz: Metafizyczna pauza, s. 91

Prowadzące: dr hab. Elżbieta Wasyłyk prof. AS, mgr Natalia Szostak

Program pracowni zakłada obserwację otaczającej rzeczywistości w zakresie martwej natury i aktu; rozwijanie umiejętności  obserwacji i wyciągania z niej wniosków; rozwijanie wyobraźni i wrażliwości estetycznej, rozwijanie umiejętności poszukiwania  optymalnych rozwiązania form rysunkowych i malarskich dwuwymiarowych. Ćwiczenia są tak skonstruowane, aby studenci mieli możliwość odkryć, że to, co podlega studium staje się miejscem pracy wyobraźni, zarówno indywidualnej jak i społecznej. Studenci mają możliwość budowania swojej osobowości  artystycznej poprzez analizę i interpretację dzieł mistrzów. Poprzez nabywanie umiejętności widzenia i rozbudowywania wyobraźni dochodzą, w zależności od swoich możliwości, do granicy między formą przedstawiającą a abstrakcyjną, odkrywają różnicę między malarstwem i innymi mediami, tj. jego irrealną, bezinteresowną funkcję  sprzyjającą postawie afirmatywnej w stosunku do zjawisk w naturze i kulturze, a badając  granicę między formą abstrakcyjną i przedstawiającą otwierają się na możliwość głębszego połączenia aktywności intelektualnej z poznaniem intuicyjnym i zmysłowym.

Praca przebiega trzema nurtami, które są w stosunku do siebie  w ścisłej zależności:

Pierwszy nurt opisowo-analityczny: zakłada studium z natury, analizę rzeczywistości z umiejętnością jej odwzorowania zgodnie z rzeczywistymi proporcjami i zastosowaniem zasad perspektyw renesansowych tj. linearnej i powietrznej. Studenci prowadzą szkicownik. Dzięki nabyciom umiejętności w tym zakresie student ma podstawy warsztatowe dotyczące organizacji powierzchni kartki i płótna dla celów komunikacji plastycznej w zakresie podstawowym. Jednocześnie nabiera nawyku powracania i wyciągania twórczych wniosków w oparciu o wciąż inspirującą  rzeczywistość.

Drugi nurt kreatywny: ma na celu nabywanie umiejętności przetwarzania rzeczywistości; taką jej analizę, aby stworzyć nową jakość rzeczywistą obrazu. Ćwiczenia w tym zakresie mają na celu poszerzenie kreatywnych możliwości studenta oraz zwrócenie uwagi na odpowiedzialność twórczą.

Trzeci nurt wiąże się z  koniecznością rozwoju intelektualnego i budowaniem osobowości artystycznej poprzez odpowiedzialność za własny rozwój. Prowadzący pracownię proponuje wybrane lektury, omawia wybrane zagadnienia ilustrując je wybranymi zjawiskami w sztuce, proponuje wspólne zwiedzanie wystaw i wspólną refleksje nad ich zawartością merytoryczną i konstrukcyjną.