Informacje o pracowni

Prowadzący dr Wiesława Markiewicz

I rok grafiki I st.

Ćwiczenia z malarstwa pierwszego roku Grafiki na początku przewidują zaznajomienie z podstawowymi problemami plastycznymi i zastosowaniem ich w praktyce, malowanie w oparciu o obserwację prostych układów martwych natur. Na początku w barwach podstawowych i ich barw uzupełniających (komplementarnych). Następnie zaznajamiamy się z kolorami malowanych martwych natur o słabym nasyceniu, najodleglejszych od podstawowych, będące drugim biegunem dla barw podstawowych – począwszy od tonacji nienasyconej, bliskiej bieli, szarości. Formułowanie i zastosowanie w praktyce pojęć kompozycji statycznej, dynamicznej, zamkniętej, otwartej. Wymagana odpowiedzialność za kompozycję dzieła. Pogłębianie z ćwiczenia na ćwiczenie relacjonowania związków między przedmiotami i wyrażanie tego wpływu na siebie pod względem koloru, proporcji, światła i przestrzeni. Poznawanie nowych form ekspresji, łamanie kanonów estetycznych. Malowanie różnorodnych obiektów w zmieniających się konfiguracjach. Dbanie o oddawanie skrótów perspektywicznych brył, przy ciągłej obserwacji związków kolorystycznych w całości dzieła i przekaz klimatu tych układów. Człowiek – akt, jako forma najdoskonalsza. Umiejętność wykorzystania doświadczeń z ćwiczenia na ćwiczenie. Zajęcia z rysunku przewidują zaznajomienie z podstawowymi problemami plastycznymi i zastosowaniem ich w praktyce. Ćwiczenia przeprowadza się w oparciu o obserwację martwych natur, ustawianych problemowo, by rozwiązywać stawiane problemy. Rysujemy z zastosowaniem zasad perspektywy dbając o wzajemne relacje: przestrzenne, proporcjonalne, świetlne, walorowe.

Zaczynamy od rysunku konstrukcyjnego, linearnego i dalej przechodzimy do rysowania światłocieniowego poprzez stosowania na początku tzw. „obszaru walorowania’’, jego wybór jest ważny, gdyż umiejętnie wybrany podnosi jakość rysunku, pogłębia przestrzeń. Zwracanie uwagi na patrzenie przestrzenne uczy myślenia o rysunku jako o całości dzieła, a nie przedmiotowo i panowania nad zachodzącymi w nim relacjach. Na początku są to proste układy o starannie poszukiwanej formie, ale z czasem układy te komplikują się coraz bardziej. Przy ciągłym intensyfikowaniu problemów dążymy do świadomego i konsekwentnego budowania obrazu. Zakłada się, że z czasem następuje coraz większa świadomość w przekazie, jak i w stosowaniu warsztatu, dbanie o jego rozwijanie (gest, pogłębiona technika). Zważamy na umiejętne łączenie konstrukcji, linii, światłocienia, przez co pogłębiamy jakość dobrego rysunku. Coraz większe zwracanie uwagi na samodzielność i kreatywność studenta.